Sztuka chiromancji była ceniona już w czasach starożytnych. Znana była starożytnym Grekom, którzy niejednokrotnie wspominali o niej w swoich literackich dziełach.
Chiromancja najprawdopodobniej pochodzi ze starożytnych Indii i tam rozprzestrzeniła się zyskując popularność w krajach śródziemnomorskich i Chinach. Chiromancja do dziś praktykowana jest na wschodzie, a zwłaszcza w Indiach, Chinach i Syrii. Największą jednak popularnością cieszy się w skądinąd tajemniczym Egipcie.
W Asyrii i Babilonii narodziła się idea łączenia chiromancji z astrologią, która następnie przeniknęła do Grecji i Rzymu. W tym okresie na licznych europejskich uniwersytetach powstawały katedry poświęcone chiromancji. W roku 1913 na kongresie psychologii eksperymentalnej w Paryżu, chirologia została uznana za naukę. Zaraz potem ukazał się obowiązujący do dzisiejszego dnia podręcznik, uczący wróżenia z dłoni. Jego autorem jest Ernest Issberner – genetyk i filozof.